Dus jij maakt folders?22 augustus 2018, 12:14

Het is niet makkelijk, student Communicatie zijn. Mensen weten niet zo goed wat je dan eigenlijk doet en waar je naartoe werkt. Sterker nog: als je mensen vertelt dat je bezig bent met een studie communicatie, antwoorden de meesten met een “Oh?”, gevolgd met een blik alsof ze 1543 door 17 moeten delen. Toegegeven: zo was ik vroeger ook.

Een vriendin van me heeft jaren geleden communicatie gestudeerd en ik heb me altijd afgevraagd wat ze daarmee deed. Uiteindelijk niets, want ze werd managementassistente. Ook zo’n functie waar veel mensen niet zo goed weten wat ze ervan moeten maken. Ooit zei iemand gekscherend tegen haar “Dus jij brengt de koffie!”. Haar zelfbeheersing heeft hem uiteindelijk van zijn uitvaart gered. Enfin, zo kun je bij veel functies wel een clichématige oneliner verzinnen. Maar waarom dan een richting kiezen wat voor velen een vaag begrip is? 

Deeltijd maakt indruk

Toen ik vorig jaar aan de studie begon, was ik zeer benieuwd naar de reacties. Tot mijn verbazing werd de “Oh?”, aangevuld met een heuse “Okee..”. De klapper: “Tsja, je moet toch iets om uit het onderwijs te ontsnappen natuurlijk”. Ergens zat er wel een kern van waarheid in: als docent Engels die uit het onderwijs wilde stappen had ik niet veel andere opties dan me laten omscholen, maar een reactie als deze die insinueerde dat ik dan maar aan een hobby-opleiding ging beginnen zag ik niet aankomen. Pas bij het laten vallen van het woord ‘deeltijd’ realiseerden mensen zich dat ik naast de studie nog 3 andere levens op orde zou moeten houden. Sindsdien heb ik Aretha Franklin nog met regelmaat mogen horen. Daarbij wordt het pas écht indrukwekkend als je het droog-klinkende “communicatie” omdoopt tot “communications studies”: alles klinkt gewoon sexyer in het Engels. En eerlijk: zo staat het ook op mijn Facebookprofiel.

Om niet de indruk te wekken dat het me alleen maar om uiterlijke schijn te doen is en ik maar wat aanmodder: ja, ik wílde de opleiding gaan doen. Ik wílde onderdeel worden van het vage veld genaamd communicatie. Want als iets vaag is kun je er veel van maken, toch?   

Twijfelen is geen optie

In het afgelopen jaar heb ik van veel gemotiveerde docenten mogen horen hoe belangrijk communicatieprofessionals wel niet zijn. Hun bijdrage is onmisbaar, hun functie cruciaal, maar tegelijkertijd het ondergeschoven kindje. Zelfs in studieboeken wordt toegegeven dat het onderschat en soms ook niet serieus genomen wordt. Klasgenoten die al in een communicatiefunctie zitten, ervaren met regelmaat dat zij over het hoofd worden gezien. De communicatiemedewerker binnen mijn organisatie houdt de website bij, draagt bij aan open dagen en typt beleidsstukken. Op mijn vraag aan een directielid of zij inhoudelijk ook bijdraagt aan beleidszaken, kreeg ik een “Haha, neejoh”.

Toen ik op mijn werk aankondigde dat ik de opleiding wilde gaan doen, kreeg ik een “Hm, okee…” (daar heb je ‘m weer!) gevolgd door “Heeft dat toekomst? De markt is verzadigd met die mensen, die zijn toch niet meer zo hard nodig?!”. Als je dit vaak genoeg hoort, ga je twijfelen aan de keuze die je hebt gemaakt. Zou je denken. Ik niet: a real pro only knows the word go. Dan maak ik het maar mijn persoonlijke missie om te communiceren naar de wereld dat wij kick-ass mensen zijn en dat je niet om ons heen kunt.

Omnipresent

Dus aan iedereen die de opleiding doet, en aan iedereen die niet weet wat ‘ie van de opleiding moet maken: een kleine samenvatting.

Je favoriete serie op Netflix? Alles over de verkiezingen op het nieuws of social media? De Tech-plaatjesactie van de Appie? Alles wat je hoort en ziet over een event bij jou in de buurt? En niet te vergeten: de folders en flyers die je krijgt als je een beurs bezoekt? Dat zijn wij. Dat hele euvel en de groeiende onzekerheid over de kerncentrale in Doel? Dat zijn wij niet, want men is ons vergeten in te huren.

Ik mag met zekerheid zeggen dat zonder ons, de bronnen van dagelijkse entertainment, nieuws en verbondenheid er niet zouden zijn. En dat elke politicus of mediafiguur een training in communicatie heeft gehad voordat ‘ie z’n mond mocht opentrekken in het openbaar. Ik mag met zeer veel zekerheid zeggen dat veel bedrijven hun achteruitgang hadden kunnen voorkomen als de top maar bereid was naar de communicatiepro te luisteren (leest u mee, Blokker?). Gru was immers ook nergens zonder zijn minions. Communicatie is geen hobby-vak, of een makkelijke weg om een graad te halen. Alles in dit vak vraagt om een continue aanpassingsvermogen, het is immer veranderend en zeer onvoorspelbaar. Zelfs de folders.

Tekst door: Marike Aertssen, student Communicatie Deeltijd. Volg haar op LinkedIn.


Eerdere artikelen