Alle bezittingen in een rugzak: docent Petra is niet meer afhankelijk18 juli 2017, 19:00

Om bezittingen geeft ze niet en salaris van Avans wil ze eigenlijk niet ontvangen. Petra Smolders, docent onderzoeksvaardigheden bij de Academie voor Deeltijd, leeft samen met haar vriend en dochter met weinig spullen, nauwelijks geld en zonder vaste verblijfplaats.

Vier jaar geleden ontmoette Petra Smolders, toen nog zelfstandig ondernemer met een eigen onderzoeksbureau, nu docent bij de Academie voor Deeltijd, haar huidige vriend Robbert. De ex-bankier leefde op dat moment zonder geld. “Hij vertelde over de huidige economie die gebaseerd is op schaarste en bezittingen. En over zijn eigen versie van de geefeconomie waarbij mensen onvoorwaardelijk geven”, vertelt Petra. “In de geefeconomie ontstaat overvloed omdat iedereen iets teruggeeft. Ik voelde gewoon: dit klopt.” Robbert leefde volledig zonder geld, maar dat ging Petra net te ver. “Ik heb niet per se de behoefte om helemaal zonder geld te leven. Ik daagde hem uit: wat als je geld weer toe zou laten? Niet dat je het belangrijk maakt, maar dat het er gewoon weer mag zijn. Zou je dan nog steeds de overvloed kunnen voelen? Dat is het pad dat we samen hebben ontdekt.” De visie van de geefeconomie volgens Petra: iedereen geeft onvoorwaardelijk het beste van zichzelf. “Materieel maar vooral ook immaterieel. Dat gaat over talent, kwaliteit en datgene waar je blij van wordt. Dat geef je aan de wereld. Als iedereen dat zou doen, is er overvloed.” Geen voor wat hoort wat, in de wereld van Petra is alles onvoorwaardelijk. “Het ‘probleem’ is niet alleen het geld maar ook om het constante gevoel dat je iets terug moet doen. Dat haal je daarmee weg, want ik geef gewoon onvoorwaardelijk.”

Liever geen salaris

“Mijn manager vroeg me of ik wel salaris wilde ontvangen toen ik het verhaal van geefeconomie vertelde. Ik werk bij Avans, daar hoef ik niets voor terug. Ik ben iets aan het doen waar ik superblij van word. Ik ontvang liever geen salaris. Maar volgens de cao kan het gewoon niet. Ik heb me daarbij neergelegd. Voor mij is het belangrijk dat ik ruimte krijg om te bouwen aan wat ik mooi vind. Zolang dat kan, neem ik het salaris voor lief.”

Er is dus wel geld in het leven van Petra en haar gezin. Daar betalen ze onder andere hun eten van. “We zijn niet tegen geld maar we willen er niet afhankelijk van zijn. Wij gebruiken geld puur als middel. Alleen als het er is, gebruiken we het. Zo simpel is het echt”, vertelt Petra. “We geven het alleen uit aan dingen waarvan wij voelen dat het waardevol is. Spullen kopen we niet, die vinden we niet waardevol.” Kleding, wat toiletartikelen, wasbare luiers voor dochter Doris en een laptop heeft Petra in haar rugzak: “Maar als die laptop morgen gestolen wordt, maak ik me daar niet druk om. Er komt wel weer een nieuwe.”

En wat als niemand meer iets zou geven? “Dan gaan we de natuur in en plukken we daar eten. Als we geen kleren meer hebben, boeiend, dan hebben we geen kleren.”

Grote gift

Onlangs ontving de Stichting Geefeconomie van Petra en Robbert een gift van 300.000 euro. Een klein deel kunnen ze zelf gebruiken, het grootste deel van het geld zit in de stichting. “De schenker vond het zo belangrijk waar wij voor staan dat ze ons al haar geld schonk. Met de stichting en het geld ondersteunen we pioniers. Mensen die in vertrouwen leven en écht hun hart durven te volgen. Dat hoeft niet per se met de economie te maken te hebben. Die pioniers krijgen een onvoorwaardelijke gift. Doe ermee wat je wil.” “Een voorbeeld van een pionier is een jongen die volop aan het bouwen is aan een organisatie rondom een nieuwe manier van verzekeren, waarbij zorg voor elkaar en vertrouwen voorop staan. Hij steekt daar al zijn tijd in en bouwt aan iets nieuws wat de wereld weer mooier maakt.”

Kritiek

De reacties op het leven van Petra zijn gemixt. Niet iedereen is enthousiast over haar levenswijze, het gezin krijgt ook negatieve reacties. “Als je geen geld hebt, wie ben je dan nog? Dan ben je niet waardevol. Een klaploper, egoïstisch, een profiteur of een parasiet, we hebben het allemaal gehoord. Want je doet geen enkele moeite om geld te verdienen. Die mensen denken nog vanuit het oude paradigma. Ze zitten zo in hun eigen wereld, een andere dan waar wij in leven en dat is oké.”

Bron: Punt, tekst door Sjuul Nelissen, Fotografie door Tessa Wiegerinck


Eerdere artikelen